نمیدانم بی نهایت کجاست فقط میدانم تا آنجا دوستت دارم

تنهائیم بی تو چه تنهاست وقتی که وارد میشوی بر من
تنهائیم را بی نهایت نیلوبلاگ دوست دارم

در میزنی برکوبه ام یعنی که مهمان آمده ،

این کوبه و این در زدنرابی نهایت نیلوبلاگ دوست دارم

تومینشینی دربرم من غرق شادی استکانی عشق میریزم میخندی وآتش بجانم میزنی

ای مونس جان خنده ات را بی نهایت نیلوبلاگ دوست دارم

آغوش خود وا می کنی غم را تو حاشا می کنی میبوسیم میبوسیم

بوسیدنت رابی نهایت دوست دارم

وان خنده ات مستی فزاست واین بوسه ات هستی فزاست
آن خنده و این بوسه را بی نهایت دوست دارم

با هم کنار پنجره... فردا چه خواهد شد خدایا؟ گویی: خدای ما بزرگ است
ای عشق من این روح پاکت را بی نهایت دوست دارم