صدای سکوت

صدای سکوت دلم نه عشق میخواهدنه دروغ .دلم ی فنجان قهوه داغ میخواهد و ی میز در ارتفاع دربند تهران برای نوشیدن هورااااااااااااااااااا زمستون خوشگله اومد + شنبه ششم دی ۱۳۹۹ ساعت 10:57 بـ ه قـلمـ صدای سکوت بخوانید...

...

...

اگر عصرِ پا به غروبی…در بیراهه های شهر دستت را بگیرمتا لبخندم مشت مرا باز کندو تو هنوز چشمانت را با حریر نامرئی دامنت پنهان کنی…چگونه اشکم را داغ کنم ؟!با تو به پاکی آب می دَوَم به جان تو دویدن…تاوا...

خدایــــــ♥ ـــــــــا. . .وقتی همه چيز را به تو مي سپارم،نورِ بي كرانِ تو در من جريان مي یابد؛و دعايم به بهترين شيوه ی ممكن متجلی می شود. . .پس هم اكنون خود را در آغوش تو رها مي كنم،تا تمام آشفتگی ها و سردرگمي هايم،در حضور امن و گرمِ تو،به آرامی ذوب شوند و از ميان بروند. ....

صدای سکوت دلم نه عشق میخواهد نه دروغ .دلم ی فنجان قهوه داغ میخواهد و یک دوست که بشود با او حرف زد ...! خدایا شکرت که تنهام نمیزاری + جمعه دهم شهریور ۱۳۹۶ ساعت 21:11 بـ ه قـلمـ صدای سکوت ...

ﺩﻟﻢ ﻣﮯ ﺧﻮاﻫﺪ ﺁﺭﺍﻡ ﺻﺪﺍﻳﺖ کنم :ﺍﻟﻠّﻬُﻤـَّ ﯾـﺎ ﺷـﺎﻫـِﺪَ ﮐُـﻞِّ ﻧـَﺠْـﻮﻯﻭ بگویم ﺗـﻮﺧﻮﺩ ﺁﺭاﻣشیﻭ ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺧـﻮﺩ ِ بیقرارﺧﺪﺍﯾـﺎﺧﺮﺍﺑﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡﻣﺮﺍ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻭﺍﻫﯽ ﺑﺴﺎز + سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۶ ساعت 17:58 بـ ه قـلمـ صدای سکوت...

صدای سکوت دلم نه عشق میخواهد نه دروغ .دلم ی فنجان قهوه داغ میخواهد و یک دوست که بشود با او حرف زد ...! خدایا شکرت + شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ ساعت 8:44 بـ ه قـلمـ صدای سکوت ...

سالی در راه استسالی پر برکتسالی که اگر خواهینیست در آن حسرتبرف ها آب شدندغصه ها از ما دوریک دل خوش دارمکه شده سنگ صبورتو در این خانه تکانی بتکانهر چه از درد حکایت میکردبگذار پاک شوی از غم هاخالی شوی از دوده ی درد + دوشنبه نهم اسفند ۱۳۹۵ ساعت 14:24 بـ ه قـلمـ صدای سکوت...

صدای سکوت دلم نه عشق میخواهد نه دروغ .دلم ی فنجان قهوه داغ میخواهد و یک دوست که بشود با او حرف زد ...! ماه مهمونی خدا + شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 9:31 بـ ه قـلمـ صدای سکوت ...

عكس تو رابه قاب آسمان سنجاق ميكنمحال كه اين روزها از شدت دلتنگي چشمانم مدام رو به آسمان است ...بگذار ...!!!تو در قاب اسمان باشي .......

...

...

همگي به صف ايستاده بودند. تا از آنها پرسيده شود . نوبت به او رسيد. از او پرسيدند : دوست داری روی زمين چه کاره باشي؟ گفت : ميخواهم به ديگران ياد بدهم. پذيرفته شد. چشمانش را بست. باز کرد. ديد به شکل درختي در يک جنگل بزرگ در آمده است. با خود گفت : حتما اشتباهي رخ داده . من که اين را نخواسته بودم. سالها گذشت. روزي داغي اره را روي کمر خود حس کرد. با خود گفت : و اين چنين عمر به پايان رسيد و من بهره خود را از زندگي نگرفتم. با فريادي غمبار سقوط کرد. با صدايي غريب که از روي تنش بلند مي شد ، به هوش آمد. حالا تخته سياهي بر ديوار کلاسي شده بود....

اگر رنجی نمیبردیم هرگزمهربان بودن را نمیآموختیم . . ....